Drill

Ten eksperymentalny film dokumentuje wejście do budynku mieszkalnego reżysera, wykorzystując pojedynczy filar jako centralny punkt. Poprzez zniekształcenie przestrzeni po obu stronach, twórca buduje niestabilną, anamorfozyczną kompozycję, przypominającą malarstwo. Powstały z dużej liczby fotografii, film kończy się gwałtownym ruchem, który paradoksalnie nadaje mu poetyckiego charakteru. To wizualne studium przestrzeni i percepcji, balansujące na granicy abstrakcji i dokumentu.