Mitsuami no Kamisama

Ziemia zadrżała. Morze zawrzało. Za tym nadeszło jeszcze większe nieszczęście. A potem… Nad brzegiem morza stoi samotny, mały domek. Od tamtego dnia samotnie mieszka w nim dziewczyna z warkoczami. Poczta już nie dociera, ale nawet dziś wiesza pranie jak zwykle. Nie zdaje sobie sprawy, że wokół niej klamerki do prania kłócą się, poduszka spiera się z parasolem o świat zewnętrzny, a nowa szczoteczka do zębów bezskutecznie próbuje być uprzejma wobec starych, milczących. Czy rzeczy istnieją po to, by być używanymi aż do wyczerpania lub zniszczenia? Czy boją się wyrzucenia, gdy ich cykl życia dobiegnie końca?